Kategori: Uncategorized

İklim krizinin giderek belirginleşen etkileri ve küresel ticaretteki yeşil dönüşüm rüzgarı, şirketlerin iş yapış şekillerini kökünden değiştiriyor. Geçmişte yalnızca çevresel bir farkındalık veya kurumsal sosyal sorumluluk projesi olarak görülen sürdürülebilirlik, bugün yatırımcı kararlarını, tedarik zinciri ilişkilerini ve finansmana erişimi doğrudan belirleyen kritik bir iş stratejisi haline geldi. Özellikle Avrupa Birliği Yeşil Mutabakatı ve Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM) gibi uygulamaların ticari bir gerçekliğe dönüşmesiyle birlikte, kurumsal sürdürülebilirlik Türkiye’deki şirketler için de masadaki en önemli gündem maddelerinden biri oldu.

Bu büyük dönüşümün Türkiye’deki yasal zemini, Kamu Gözetimi Kurumu (KGK) tarafından yayımlanan TSRS (Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları) ile şekillendi. TSRS, şirketlerin çevresel, sosyal ve yönetişim (ESG) performanslarını, tıpkı finansal tablolar gibi standart, şeffaf, ölçülebilir ve uluslararası düzeyde karşılaştırılabilir bir formatta sunmasını sağlayan kurallar bütünüdür. 1 Ocak 2024 itibarıyla yürürlüğe giren ve uluslararası normlara göre sürekli güncellenen bu standartlar, belirli büyüklükteki işletmeler için gönüllülük esasını ortadan kaldırarak raporlamayı yasal bir yükümlülük haline getirdi.

Peki, zorunlu sürdürülebilirlik raporu hazırlamak şirketler için neden bu kadar hayati? Çünkü veri odaklı ve şeffaf bir ESG raporlaması, kurumların sadece yasal regülasyonlara uymasını sağlamaz; aynı zamanda iklimle bağlantılı riskleri proaktif olarak yönetmelerine, yeni nesil yeşil finansman kaynaklarına daha uygun maliyetlerle ulaşmalarına ve küresel tedarik zincirlerindeki rekabetçi konumlarını korumalarına olanak tanır.

Bu rehber niteliğindeki yazımızda, iş dünyasının aklındaki en kritik soruya en net haliyle yanıt vereceğiz: Kimler sürdürülebilirlik raporu hazırlamak zorunda? Yazının devamında şunları öğreneceksiniz:

• Sürdürülebilirlik raporlama yükümlülüğünün Türkiye’de yasal olarak nasıl ve ne zaman devreye girdiğini,
• KGK tarafından zorunlu tutulan işletme türlerini ve en güncel TSRS kapsamı finansal eşiklerini (aktif toplamı, net satış hasılatı, çalışan sayısı),
• Grup şirketlerinde, iştiraklerde ve bankalarda raporlama sürecinin nasıl işlediğini,
• Şirketinizin kapsama girip girmediğini kendi başınıza test edebileceğiniz adım adım karar ağacını,
• Kapsam dışında kalan şirketlerin neden yine de gönüllü raporlama yapması gerektiğini ve rapor hazırlamamanın yaratacağı stratejik riskleri.

Türkiye’de Sürdürülebilirlik Raporlaması Ne Zaman Zorunlu Hale Geldi?

Sürdürülebilirlik raporlaması, uzun yıllar boyunca şirketlerin inisiyatifinde olan, genellikle pazarlama veya marka konumlandırma amacıyla kullanılan gönüllü bir uygulamaydı. Ancak küresel iklim krizinin finansal piyasalardaki etkilerinin netleşmesi, bu durumu geri dönülmez biçimde değiştirdi. Türkiye’de bu değişimin yasal mevzuata dönüşmesi ise KGK’nın proaktif adımlarıyla gerçekleşti.

TSRS’nin Yürürlüğe Girmesi ve KGK’nın Düzenlemeleri

Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu (KGK), Türkiye’deki şirketlerin sürdürülebilirlik risklerini ve fırsatlarını şeffaf bir şekilde yönetebilmeleri amacıyla 29 Aralık 2023 tarihinde Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları’nı (TSRS) yayımladı. Bu adım, Türkiye’deki kurumsal raporlama pratiğinde yeni bir dönemin başlangıcı oldu.

• 1 Ocak 2024 miladı: KGK’nın kararı doğrultusunda, TSRS kapsamına giren işletmeler için zorunlu raporlama dönemi 1 Ocak 2024 ve sonrasında başlayan hesap dönemleri itibarıyla resmen devreye girdi.
• İlk raporlamalar ne zaman yayımlanacak? Şirketler, 2024 yılına ait ESG verilerini toplayarak ilk zorunlu raporlarını 2025 yılında yayımlamaya başladı. KGK’nın güncellemeleriyle, 2024 faaliyet dönemine ilişkin ilk TSRS uyumlu raporların yayımlanma süresi 31 Ekim 2025 tarihine kadar uzatıldı. Bu esneklik, şirketlere veri altyapılarını kurmaları için kritik zaman kazandırdı.

TSRS ile Uluslararası Standartlar Arasındaki Güçlü Bağ

Türkiye’de yürürlüğe giren sürdürülebilirlik raporlama yükümlülüğü, sadece yerel bir regülasyon değil; küresel finansal sistemin yeni ortak diline tam entegrasyon hamlesidir. KGK, TSRS’yi hazırlarken sıfırdan bir standart kurgulamak yerine, uluslararası en geçerli normları birebir Türkçeye ve Türk hukuk sistemine uyarladı.

Bu uyumun merkezinde, Uluslararası Finansal Raporlama Standartları (IFRS) Vakfı bünyesinde kurulan Uluslararası Sürdürülebilirlik Standartları Kurulu (ISSB) yer alıyor. TSRS, ISSB tarafından yayımlanan küresel standartlarla birebir aynı yapıdadır:

• IFRS S1 (TSRS 1 karşılığı): Sürdürülebilirlikle ilgili finansal bilgilerin açıklanmasına ilişkin genel hükümler. Şirketin değer zincirindeki tüm sürdürülebilirlik risk ve fırsatlarının (yönetişim, strateji, risk yönetimi ve hedefler ekseninde) yatırımcılara nasıl sunulacağını belirler.
• IFRS S2 (TSRS 2 karşılığı): İklimle ilgili açıklamalar. Özellikle sera gazı emisyonları (Kapsam 1, 2 ve 3), iklim değişikliğinin getirdiği fiziksel riskler ve yeşil ekonomiye geçiş riskleri gibi doğrudan iklim odaklı metrikleri kapsar.

TSRS’nin IFRS S1 ve S2 ile uyumlu olması; Türkiye’de zorunlu sürdürülebilirlik raporu hazırlayan bir şirketin, verilerini Avrupa’daki, Asya’daki veya Amerika’daki yatırımcılara, tedarikçilere ve kreditörlere en şeffaf ve kabul gören formatta sunabilmesi demektir. Bu durum, yabancı yatırım çekmek ve uluslararası tedarik zincirlerinde kalmak isteyen Türk şirketleri için büyük bir avantaj yaratır.

Hangi Şirketler Sürdürülebilirlik Raporu Hazırlamak Zorundadır?

Sürdürülebilirlik raporlaması yükümlülüğü her büyük işletmeyi kapsamaz. KGK, TSRS uygulama alanını belirlerken kademeli bir geçiş öngördü. Raporlama zorunluluğunun doğması için öncelikle işletmenin belirli yasal statülerden birine sahip olması gerekir. Bu ilk filtredir.

İlk Şart: Şirketin Belirli İşletme Grupları Arasında Yer Alması

Bir şirketin zorunlu rapor hazırlayıp hazırlamayacağını belirleyen ilk kriter, faaliyet gösterdiği sektör ve yasal statüsüdür. Kamu Yararını İlgilendiren Kuruluşlar (KAYİK) olarak da bilinen bu çerçeve, finansal piyasaların temel aktörlerini merkeze alır. Aşağıdaki kurum ve kuruluş türleri yasal olarak TSRS uygulama kapsamındadır:

• Borsada işlem gören şirketler: Sermaye piyasası araçları bir borsada veya teşkilatlanmış diğer piyasalarda işlem gören işletmeler. (İlgili mevzuat için SPK Sürdürülebilirlik İlkeleri Uyum Çerçevesi.)
• Bankalar: BDDK denetimine tabi tüm mevduat, katılım ve yatırım bankaları.
• Sigorta ve reasürans şirketleri: Risk yönetimi odağındaki kuruluşlar.
• Emeklilik şirketleri: Bireysel emeklilik sistemini ve fonlarını yöneten şirketler.
• Finansal kuruluşlar: Faktoring, finansal kiralama (leasing) ve finansman şirketleri.
• Portföy ve varlık yönetim şirketleri: Sermaye piyasalarında fon ve portföy yönetimi yapan kurumlar.
• Diğer KAYİK statüsündeki kuruluşlar: KGK tarafından kamu yararını ilgilendiren kuruluş statüsüne alınan diğer büyük ölçekli işletmeler.

Buradaki temel ayrım şudur: Şirketiniz milyarlarca lira ciro yapıyor veya binlerce kişi istihdam ediyor olabilir. Ancak yukarıdaki kurum tiplerinden herhangi birine dahil değilse, otomatik olarak zorunlu raporlama kapsamına girmez. Büyük sanayi kuruluşları veya dev perakende zincirleri, borsaya açık değillerse veya KAYİK statüsü taşımıyorlarsa ilk aşamada bu yasal zorunluluktan muaftır. Bu şirketler için süreç, şimdilik doğrudan yasal zorunluluktan ziyade tedarik zinciri baskısıyla şekillenen gönüllü raporlama zemininde ilerler.

Sürdürülebilirlik Raporlaması İçin Finansal Eşikler Nelerdir?

Şirketinizin KGK tarafından belirlenen işletme türlerinden birinde yer alması tek başına zorunlu rapor hazırlamanız için yeterli değildir. İkinci ve en kritik filtre, işletmenizin büyüklüğünü ölçen finansal eşiklerdir.

Eğer şirketiniz bu üç kriterden sadece birini sağlıyorsa (örneğin çalışan sayınız 600 ama cironuz ve aktifiniz sınırın altındaysa) yasal zorunluluk kapsamına girmezsiniz.

İki Yıl Üst Üste Şartı Neden Önemlidir?

Bir şirketin anlık bir büyümeyle hemen kapsama girmesini önlemek için KGK “art arda iki raporlama dönemi” kuralını getirdi. Yani eşiklerin aşılması tek bir yıl için yeterli değildir.

Örnek senaryo: Şirketiniz 2023 ve 2024 yıllarının her ikisinde de üç kriterden en az ikisini aşmışsa, 2025 hesap dönemi itibarıyla zorunlu kapsama girersiniz (bu dönemin raporu 2026’da yayımlanır). Yalnızca 2024’te eşikleri aştıysanız, yasal zorunluluğunuz henüz başlamamış demektir.

Grup Şirketlerinde (Holdinglerde) Hesaplama Nasıl Yapılır?

Holding yapılanmaları ve iştirakler, iş dünyasının en çok kafa karışıklığı yaşadığı noktalardan biridir. Sürdürülebilirlik raporlama yükümlülüğü değerlendirilirken şirketler izole olarak değil, bağlı ortaklıkları ve iştirakleriyle birlikte (konsolide olarak) dikkate alınır.

• Konsolide değerlendirme: Ana şirketin aktif toplamı veya hasılatı tek başına sınırların altında olsa bile, bünyesindeki tüm şirketlerin konsolide verileri eşik değerleri aşıyorsa, tüm grup raporlama zorunluluğu kapsamına girer.
• Bu durumda ana şirket, grubun tamamını kapsayacak şekilde tek bir konsolide sürdürülebilirlik raporu hazırlamakla yükümlüdür.

Bankalar İçin Özel Durum Nedir?

Finansal sistemin kalbini oluşturan bankalar, genel işletmelerden ve sanayi kuruluşlarından tamamen farklı bir kategoride değerlendirilir. Bunun temel nedeni, iklim değişikliği ve sosyal yönetişim risklerinin bankalar üzerinden tüm ekonomiye yayılabilecek sistemik riskler barındırmasıdır. Bu nedenle mevzuat, bankalar için kuralları çok daha keskin çizmiştir.

Eşik Değerlere Tabi Olmaksızın Raporlama

• Koşulsuz zorunluluk: BDDK denetimindeki tüm bankalar (Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu – TMSF bünyesindekiler hariç), aktif toplamı, ciro veya çalışan sayısına bakılmaksızın doğrudan zorunlu sürdürülebilirlik raporu hazırlamak zorundadır.
• Reel sektöre etkisi (Kapsam 3): Bir bankanın asıl sürdürülebilirlik performansını, kendi ofis binalarından çok verdiği kredilerle finanse ettiği projeler (finanse edilen emisyonlar) belirler. Bankalar yasal raporlamalarını yapabilmek için değer zincirlerindeki Kapsam 3 emisyonlarını ölçmek zorundadır. Bu da bankaların kredi veya finansman talep eden KOBİ’lerden ve büyük şirketlerden karbon ayak izi verisi talep etmesini zorunlu hale getirir.

İstisnalar Nelerdir?

Bu geniş kapsamlı yükümlülüğün çok spesifik bir istisnası bulunur. Mevzuat, finansal piyasaların güvenliğini sarsmamak adına yalnızca bir kurum tipini muaf tutmuştur:

• TMSF bünyesindeki bankalar: Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu bünyesine devredilmiş veya TMSF tarafından yönetilen bankalar, zorunlu sürdürülebilirlik raporlaması kapsamından istisna tutulmuştur. Bunun dışındaki tüm kamu ve özel sermayeli bankalar regülasyonun tam merkezindedir.

Şirketinizin Kapsama Girip Girmediğini Nasıl Anlarsınız?

KGK’nın yayımladığı mevzuat metinleri ilk bakışta karmaşık görünebilir. Ancak şirketinizin zorunlu rapor hazırlama yükümlülüğü olup olmadığını anlamak sistematik bir sürece dayanır. Aşağıdaki adım adım karar ağacını takip ederek yasal statünüzü hızlıca test edebilirsiniz.

Adım 1 – Şirketiniz kapsam listesindeki (KAYİK) işletme türlerinden biri mi? Borsada işlem görüyor mu? SPK denetimine tabi mi? Banka, sigorta şirketi veya faktoring kuruluşu mu?

• Hayır: Şu an için yasal yükümlülüğünüz yok. (Tedarik zincirinde kalmak için Adım 5’teki gönüllü raporlama seçeneklerini inceleyin.)
• Evet: İlk şartı sağladınız, Adım 2’ye geçin. (Bankalar doğrudan zorunludur, sonuca atlayabilir.)

Adım 2 – Son iki yıldaki konsolide finansal verilerinizi masaya yatırın. Grup şirketiyseniz bağlı ortaklık ve iştiraklerinizin aktif toplamı, hasılat ve çalışan sayısını konsolide toplayın.

Adım 3 – Güncel eşiklerden en az ikisini sağlıyor musunuz? Aktif toplamı 1 milyar TL, yıllık net satış hasılatı 2 milyar TL, çalışan sayısı 500 kişi.

• Sadece birini sağlıyorsanız: Kapsam dışındasınız.
• En az ikisini sağlıyorsanız: Adım 4’e geçin.

Adım 4 – “İki yıl üst üste” kuralı gerçekleşti mi? Bu iki kriteri art arda gelen iki hesap döneminde de aştınız mı?

• Sadece bir yıl aştıysanız: Yasal yükümlülüğünüz henüz başlamadı, gelecek yıl tekrar değerlendirin.
• Evet: Sonuca ulaştınız.

Zorunlu Kapsamda Olmayan Şirketler Neden Yine de Sürdürülebilirlik Raporu Hazırlıyor?

Karar ağacını takip ettiniz ve şirketinizin henüz yasal yükümlülüğü olmadığını gördünüz. Peki bu, arkanıza yaslanmanız gerektiği anlamına mı geliyor? Kesinlikle hayır. Günümüzde sürdürülebilirlik raporlaması, salt bir mevzuat uyumu olmaktan çıkıp küresel ticaretin ön koşulu haline geldi. Bunun arkasında üç güçlü neden var.

1. Tedarik Zinciri Baskısı ve Yeni İhracat Kuralları

En büyük zorlayıcı güç, hukuki regülasyonlardan ziyade pazarın kendi dinamikleridir. Ürün veya hizmetlerinizi büyük kurumsal firmalara satıyorsanız ya da ihracat yapıyorsanız, sürdürülebilirlik raporu yakında zorunlu bir belge haline gelecektir.

• Büyük kurumsal müşterilerin talepleri: Kapsamdaki büyük şirketler, kendi Kapsam 3 emisyonlarını hesaplamak için tedarikçilerinden karbon ayak izi ve ESG verisi talep eder. Rapor sunamayan tedarikçiler satın alma listelerinden çıkarılmaktadır.
• Avrupa Birliği ve SKDM etkisi: AB’ye ihracat yapan şirketler, sınırda karbon vergisi ödememek için emisyonlarını şeffafça raporlamak zorundadır. Bu noktada SKDM (CBAM) uyumu kapsamında veri üretmek hayati önem taşır.

2. Finansmana Erişim ve Yeni Nesil Krediler

Paranın yönü artık yeşil projelere ve sürdürülebilir şirketlere kayıyor. Gönüllü bir rapor, finansman süreçlerinde doğrudan rekabet avantajı sağlar.

• Bankaların ESG kriterleri: Bankalar, portföylerinin karbon ayak izini düşürmek için sürdürülebilirlik skoru yüksek şirketlere daha düşük faizli yeşil krediler sağlar, raporlama yapmayanların kredi maliyetini artırır.
• Yatırımcı beklentileri: Yatırımcılar artık sadece finansal tablolara bakmıyor; şirketin iklim krizine ne kadar dirençli olduğunu görmek istiyor. Düzenli raporlama yapmak ve CDP ve EcoVadis gibi platformlarda notunuzu yükseltmek, yatırımcı çekmenin en garantili yollarından biridir.

3. Marka İtibarı ve Rekabet Avantajı

Tüketicilerin ve yetenekli iş gücünün tercihleri de hızla değişiyor. Şeffaf bir sürdürülebilirlik iletişimi marka değerini ölçülebilir şekilde artırır.

• Kurumsal güven: Karbon azaltım hedeflerini, çalışan haklarını ve etik yönetim anlayışını resmi bir raporla sunan şirketler, müşteri ve iş ortakları nezdinde güvenilir kurum imajını sağlamlaştırır.
• İşveren markası: Özellikle Y ve Z kuşağı yetenekleri, çevresel ve sosyal sorumluluk bilinci yüksek şirketlerde çalışmayı tercih eder. Gönüllü raporlama, kalifiye insan kaynağını çekmek ve elde tutmak için güçlü bir araçtır.

Sürdürülebilirlik Raporu Hazırlamamanın Riskleri Nelerdir?

Sürdürülebilirlik raporlamasını bir halkla ilişkiler faaliyeti veya ertelenebilecek bir bürokratik işlem olarak görmek, şirketlerin yapabileceği en büyük stratejik hatalardan biridir. İster zorunlu kapsamda olun ister gönüllü, bu yeni şeffaflık standartlarına ayak uyduramamanın faturası ağırdır. Dört temel risk öne çıkar.

Mevzuata Uyumsuzluk ve Yasal Yaptırımlar

Zorunluluk kapsamındaki bir şirketin rapor hazırlamaması, yıllık finansal bilançosunu saklamakla eşdeğer bir yasal ihlaldir. KGK ve SPK gibi düzenleyici otoriteler, yükümlülüğünü yerine getirmeyen veya yanıltıcı bilgi sunan şirketlere idari para cezaları uygulayabilir. Ayrıca sürdürülebilirlik raporları da tıpkı finansal tablolar gibi bağımsız güvence süreçlerinden geçeceği için, rapor sunamayan şirketin denetim süreçleri aksar ve şeffaflık sicili yara alır.

Yatırımcı Güveninin Azalması ve Artan Finansman Maliyetleri

Küresel sermaye artık kapalı kutu şirketlere yatırım yapmıyor. Birleşmiş Milletler Sorumlu Yatırım İlkeleri (UN PRI) gibi inisiyatiflere imza atan binlerce dev fon, ESG verisini raporlamayan şirketleri yüksek riskli kategorisine alarak yatırım listelerinden çıkarır. Bankalar tarafında ise raporu olmayan şirket, uygun faizli yeşil kredilerden mahrum kaldığı gibi geleneksel kredilerde de yüksek risk primi öder.

Tedarik Zincirinden Çıkarılma Riski

Küresel markalar, Net Sıfır hedeflerine ulaşmak için tüm yan sanayisinden sürdürülebilirlik verisi talep eder. Şirketiniz büyük kurumsal firmaların tedarik zincirindeyse ve talep edilen karbon ayak izi, enerji verimliliği veya iş sağlığı-güvenliği verilerini raporlayamıyorsa, mevcut ihaleleri kaybetme ve yerini bu verileri şeffafça sunan rakiplere bırakma riskiyle karşılaşırsınız.

İhracat Fırsatlarının Kaybedilmesi (Özellikle AB Pazarı)

Türkiye’nin en büyük ihracat pazarı olan Avrupa Birliği, dış ticarette oyunun kurallarını yeniden yazdı. Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM / CBAM); demir-çelik, çimento, alüminyum, gübre gibi karbon yoğun sektörlerde Avrupa’ya ürün satacak şirketlerden doğrudan emisyon raporlaması ister. Gerekli ölçümleri yapıp standartlara uygun raporlamayan şirketler, sınırda yüksek karbon vergilerine tabi tutulur ve fiyat avantajını kaybeder. Kısacası raporlama yapmamanın maliyeti, raporu hazırlamak için kurulacak altyapı ve danışmanlık maliyetinden çok daha yüksektir.

Sürdürülebilirlik Raporu Hazırlarken Hangi Konulara Yer Verilmelidir?

Şirketinizin kapsamda olduğunu tespit ettiniz veya gönüllü raporlamaya karar verdiniz. Peki raporun içine ne yazacaksınız? Sürdürülebilirlik raporu, yıl içinde yapılan sosyal sorumluluk projelerinin listelendiği bir faaliyet bülteni değildir. TSRS ve uluslararası eşdeğeri IFRS S1/S2, ESG verilerini dört temel yapı taşı üzerinden yapılandırmayı talep eder.

1. Yönetişim

Yatırımcılar öncelikle riskin şirket içinde kim tarafından ve nasıl yönetildiğini bilmek ister. Bu bölüm, sürdürülebilirlik konularının yönetim kurulu ve üst yönetimde nasıl ele alındığını açıklar: İklim ve sürdürülebilirlik risklerinden yönetim kurulunda kim sorumlu? Komiteler oluşturuldu mu? Yöneticilerin performans hedefleri ve prim sistemleri emisyon azaltımı gibi hedeflerle bağlantılı mı?

2. Strateji

Sürdürülebilirlik risk ve fırsatlarının iş modelini, genel stratejiyi ve finansal planlamayı nasıl etkilediğini ortaya koyar: Kısa, orta ve uzun vadede şirketi bekleyen çevresel ve sosyal riskler neler? İklim senaryolarına karşı iş modeli dayanıklı mı? Yeşil dönüşüm hangi yeni iş fırsatlarını yaratıyor?

3. Risk Yönetimi

Sürdürülebilirlik risklerini tanımlama, değerlendirme ve yönetme süreçlerini anlattığınız kritik bölümdür: Bu riskler genel kurumsal risk yönetimi çerçevesine entegre edildi mi? Hangi risklerin finansal olarak önemli (material) olduğuna nasıl karar veriyorsunuz? Bunun yöntemi için çift önemlilik analizi belirleyici rol oynar. Tespit edilen riskleri yönetmek için hangi aksiyon planlarını devreye alıyorsunuz?

4. Metrikler ve Hedefler

Ölçemediğiniz şeyi yönetemezsiniz. Bu bölüm, stratejinin performansını ölçtüğünüz somut ve karşılaştırılabilir verileri içerir: Sera gazı emisyonları (Kapsam 1, 2 ve 3) şeffaf beyanı; su tüketimi, atık yönetimi ve enerji verimliliği metrikleri; çeşitlilik, iş sağlığı ve güvenliği gibi sosyal metrikler; ve bu metrikler için belirlenmiş kısa ve uzun vadeli hedefler (örneğin 2030’a kadar Kapsam 1 emisyonlarını yüzde 30 azaltmak).

Sıkça Sorulan Sorular

Sonuç

Özetlemek gerekirse, “Hangi şirketler sürdürülebilirlik raporu hazırlamak zorunda?” sorusunun yanıtı, kurumunuzun hukuki statüsü ve finansal büyüklüğüyle doğrudan ilişkilidir. Her şirket yasal olarak zorunlu kapsamda değildir. Şirketinizin durumunu netleştirmek için izlenecek yol bellidir: önce şirketin türü ve statüsü değerlendirilir (borsaya kote mi, banka mı, KAYİK mi), ardından güncel finansal eşikler incelenir (1 milyar TL aktif, 2 milyar TL hasılat, 500 çalışan) ve bu eşiklerin ardışık iki yıl boyunca aşılıp aşılmadığı kontrol edilir.

Bu yasal şartları sağlayan işletmeler, KGK tarafından belirlenen TSRS kapsamında sürdürülebilirlik raporu hazırlamak ve bunu bağımsız denetimden geçirmek zorundadır. Kapsam dışında kalan şirketler için ise durum bir bekleme süreci olmamalıdır. Küresel ticaretteki dönüşüm, yeşil finansman imkanları ve tedarik zincirlerinin yeniden şekillenmesi, gönüllü raporlamayı bir tercih olmaktan çıkarıp stratejik bir gerekliliğe dönüştürmektedir. Şirketinizin geleceğini güvence altına almak, riskleri fırsata çevirmek ve paydaşlarınıza şeffaf bir vizyon sunmak için sürdürülebilirlik yolculuğunuza bugünden başlamalısınız.